دستاورد آفرینی ، درد بی درمان در پرستاری

دستاورد آفرینی ، درد بی درمان در پرستاری

1- در سالهای پیش از 94 و پیش از آغاز طرح خانمانسوز تحول گروه پرستاری بابت اضافه کاری با دو سه ماه تاخیر مبلغی هر چند اندک دریافت می کرد و با حدود 8 تا 12 ماه معوقه کارانه ی بسیار ناچیزی دریافت می کرد . به برکت سفره ی پرطمطراق طرح تحول که منابع عظیمی از پولهای کشور را به جیب یک صنف خاص واریز کرد با ادعای چند برابر کردن کارنه ی پرسنل غیر پزشک یک طرحی جدید با عنوان پرداخت مبتنی بر عملکرد یا قاصدک با حمایتهای معاون وقت پرستاری جناب آقای میرزابیگی ابلاغ و اجرا شد و با وجودیکه با اعتراضات بسیار گسترده ی جامعه ی پرستاری مواجه شد و قربانیانی هم گرفت و وزیر به ناچار اجرای آن را اختیاری کرد ولی در اغلب دانشگاهها به خاطر عدم شفافیت در نحوه ی محاسبه و پرداخت و امکان عدم پرداخت کارانه در واقعیت و واریز مبلغی در حد اضافه کاری به نام اضافه کاری و کارانه اجراییی شد . در ابتدا کلیه ی پرداختها به روز شد ولی مشکلات فراوان این طرح باعث اعتاراضات دائمی گردید . با وجود اعتراضات معاون محترم آن موقع پرستاری که اتفاقا رییس کل سازمان نظام پرستاری نیز بودند شهر به شهر و رسانه به رسانه برای تبلیغ این نحس ظالمانه اجرای دستور مافوق کردند . پس از ته کشیدن منابع بادآورده ی انتخاباتی وزارت بهداشت معوقات همین پرداخت ناشفاف خیلی ظالمانه هم مرتب به تعویق خورد تا جاییکه امروز حتی تا 16 ماه معوقه هم در کشوور وجود دارد . 

حرف نهایی در این باب این است که جامعه ی پرستاری فراموش کرده است که تا سال 94  معوقات زیادی وجود داشت در همان زمانیکه آقایان مدعی تمام مسند ها را در اختیار داشتند و در تلویزیون با وقاحت تمام اعلام می کردند اختلاف پرداخت بین پزشک و پرستار از کارانه 15 برابر است ....

حالا این دوستان وقتی با توجه به پیگیریهای سالهیا 94 تا 98 و اعتراضات گسترده و تغییر در راس وزارت می ینند اقبال وزیر به قاصدک و فی فور سرویس وجود ندارد بلافاصله شروع به تقبیح قاصدک کرده و تلاش می کنند حذف آن را دستاوردی برای خود بسازند ....

2- در سالهای 94 تا 98 پیگیریهای بسیاری بابت کمبود نیرو و تامین نیروهای کسری از طریق مجلس و وزارت و ... انجام شد و نهایتا در سال 97 کارگوهی کمیسیون بهداشت با موافقت سازمان برنامه و بودجه و نمایندگان نهادهای ذی ربط تصویب کردند که سالیانه علاوه بر سهمیه های عادی ، 10 هزار نفر از گروه پرستاری برای جبران کمبودها استخدام شوند که هنوز حتی یک نفر هم از آن مصوبه استخدام نشده و 4500 نفر استخدام شده ی 98 جزو سهمیه ی عادی وزارت بهداشت در استخدام کل نیروها بوده است . اگر  تا پایان سال 97 4500 نفر طبق وعده های وزارت بهداشت استخدام شوند اولین سهمیه از آن مصوبه خواهد بود که البته بعید می نماید در این فرصت اندک چنین اتفاقی بیافتد، اما مدام دوستان بزرگوار در بوق و کرنا می کنند که ما چنین و چنان کردیم و ... 

3- سالهاست که بین سازمان تامین اجتماعی و وزارت بهداشت چالش بر سر مطالبات وزارت بهداشت از این سازمان وجود دارد  و سازمان تامین اجتماعی از انجاییکه از دولت مطالباتی چند ده برابر بدهیهایش به وزارت بهداشت طلب دارد خواستار تهاتر آنها بوده که با توجه به تلاشهای امروزی در مسیر رضایتمند سازی عمومی گویا سازمان تامین اجتماعی پذیرفته بدون تهاتر بدهیش به وزارت بهداشت را پرداخت کند و بلافاصله حضرات سازمان نظام پرستاری اعلام می کنند که ما این مطالبات را نقد کردیم ؟!!!واقعا چقدر از این ده هزار میلیارد تومان بدهی تامین اجتماعی به وزارت بهداشت بابت جزئ فنی کار پزشکی و چه میزان از ان جزئ فنی متعلق به پرستاری دارد ؟ 

پرستاران باید دقت کنند که خواسته شان می بایست به روز شدن حقیقی مطالباتشان باشد نه که مبلغی ناشفاف پرداخت گردد و بگویند که این اضافه کاری و کارنه تان بود در حالیکه حتی فقط مبلغ اضافه کاری را پوشش نمی دهد ....

4- موضوع برای ذکر نمونه بسیار است ولی مهمترین موضوعی که این روزها طرح می شود موضوع هویت مستقل است . واقعا من از تمام اساتید پرستاری تعجب می کنم که چطور زیر بار چنین حرفی می روند که ما می خواهیم برای پرستاری هویت مستقل تعریف کنیم ؟؟!!!

پرستاری در همیشه ی تاریخ هویت مستقل داشته و دارد و خود وجود سازمان نظام پرستاری مهمترین دلیل بر وجود این هویت مستقل است . گر چه حاکمان مطلق نظام سلامت اجازه ی رشد مناسب از نظر اداری و حاکمیتی به پرستاری به خاطر تعارض منافع نداده اند که همین بحران هویت اعلامی دستاور همان سالهای مدیریت مطلق آقایان بر تمام منصبها و مسندهای پرستاری بوده و هست اما تما حرفه ها هویت مستقلی دارند مانند رادیولوژی و آزمایشگاه و .. مهمتر از همه پرستاری ....

پرستاری نه تنها هویت مستقل دارد بلکه زمینه ی کاری آن نیز از تمام حرفه ها از جمله پزشکی مستقل است اما چون منافع این دوستان ایجاب می کرده از رشد صحیح هویت مستقل جلوگیری کرده اند . اگر واقعا وزیر محترم بهداشت دنبلا تقویت هویت مستقل پرستاری است چرا دستور نمی دهد تا معاونت پرستاری در تمام دانشگاهها ایجاد شود و تازه از نظر چارت اداری پرستاری در همین زمان حضرات مدعی هویت مستقل تقلیل درجه داشته است و از زیرمجموعه ی مستقیم رییس بیمارستان به زیرمجموعه ی معاونت درمان مرکز نقل مکان کرده است .

اگر این هویت سازی وارونه بناست رخ دهد  به نظر اگر نخواهیم بهتر است . جالب است در اتفاقی عجیب و بسیار هماهنگ امروزه چارت سازمان تامین اجتماعی اصلاح می شود و پرستاری از چارت مدیران ارشد حذف می گردد و عضو شورای عالی نظام پرستاری  با ناآگاهی کامل از این موضوع خواستار ایجاد هویت مستقل برای پرستاری در تامین اجتماعی مانند دانشگاهها می شود که خیلی عجیب است . چطور می شود با تقلیل جایگاه اداری و کاهش قدرت اداری و سیاسی هویت را مستقل کرد؟ 

اگر به سایت سازمان نظام پرستاری مراجعه کنید نکات خوبی دستگیرتان می شود و مهمترین نکته تلاش این سازمان بر ماهیگیری از آب گل آلود است ، چرا که به وضوح رویکرد وزیر بهداشت بر تغییر نظام پرداخت از بدو ورودش به وزارت بوده و حتی من خاطرم هست که همین آقای دکتر نمکی از مخالفین اجرای قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری به دلیل مخالفتشان با سیستم فی فور سرویس پزشکان در سالهای قبلتر بودند و اقدام به طراحی یک سیستم نظام دریافت پول از بیمار و نظام پرداخت کارانه به کارکنان (پزشک و غیر پزشک ) از همان بدو حضورشان در وزارت کلید خورد ولی متاسفانه با وجود مکاتبات نظام پرستاری دوره ی چهارم و پیشنهادات مناسب  هنوز جایگاه مستقل پرستاری در این پرداختها ایجاد نشده است . 

وانگهی جنابان مدعی هویت مستقل یکی از مهمترین ابزارهای ایجاد استقلال حرفه ای یعنی صلاحیت حرفه ای را در راستای دشمنی با پرستاری در سالهای 94 تا 98 تبدیل به یک گواهی بی اثر کاملا وابسته به پزشکی کردند به طوری که در کارگروههای این صلاحیت حضور پزشکان چندین برابر پرستاران و حضور نظام پرستاری نزدیک صفر و نظام پزشکی شاخص دیده شده است .

شاید اغلب پرستاران به این موضوعات خیلی اهمیت ندهند و در نهایت فقط به فیش آخر ماهشان نگاه کنند ، اما افراد آگاهتر و دغدغه مندتر و بخصوص اساتید پرستاری باید هوشیارتر به مسایل این حرفه نگاه کنند .

ایجاد استقلال حرفه ای در دوره ی چهارم نظام پرستاری با تعریف حدود 16 زمینه ی اشتغال مستقل پرستاران در جامعه که به نفع حفظ سلامتی جامعه است  کلید خورد که مهمترین آن تعریف پرکتیشنر نرس یعنی پرستارانی که در حوزه های مراقبتی مختلف مثل مدیریت زخم ، درد ، مراقبتهای سالمندی و کودکان و ......تخصص کافی و صلاحیت مناسب داشته و بدون نیاز به حضور پزشک مستقلا می توانند  به تاسیس مراکزی در راستای این مهم با مسئولیت فنی خودشان با شرایط خاصی که فقط سنجش از نظر علمی و عملی ایشان بوده اقدام نمایند . 

از طرف دیگر مهمترین اقدام در راستای تقویت استقلال حرفه ای و تقویت هویت مستقل پرستاری تغییر در نظام آموزشی آن نیست بلکه ایجاد معاونت پرستاری و تغییر سیستم انتخاب مدیران پرستاری از رده ی استاف تا مدیران پرستار ی مراکز و دانشگاهها و ... در دانشگاهها و انتقال ان به خود گروه پرستاری است . 

همچنین در نظام پرداخت باید برای پرستاری با توجه به دارا بودن قوانین خاص و ویژه و قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری صندوق مستقل تعریف شود . اینکه بیاییم و مدام شعارهای زبا بدهیم و شان پرستاری را خراج از درخواست حق وحقوق مادی اعلام کنیم پسندیده نیست چون پرستاران نیز در جامعه زندگی شخصی دارند ، فرزند دارند ، قسط دارند و هزاران مشکل ...بنا براین ایجاد استقلال حرفه ای یا هویت مستقل (که البته طبق پیشگفت هر دو وجود دارد و باید توقیت و عملیاتی شود ) در حرف نیست و بد نیست بزرگواران محترم مسئولان نظام سلامت جای تقلیل عملی در جایگاه پرستاری و بالا بردن شفاهی و حرفی آن در سانه ها عملا ثابت ککنند که از ته دل خواهان گسترش خدمات جامع مراقبتی پرستاری در سطح کلان جامعه و استفاده از توانمندیهای جامعه ی پرستاری در حفظ سلامت جامعه هستند .

این بزرگواران با طرح مسایلی که قابل اندازه گیری نیست دنبال ایجاد دستاوردهای غیر واقعی هستند و البته پرستاری به یمن اعتراضات سالهای 93 و بعد آن و تلاشهای فعالین صنفی و استاید دغدغه مند امروزه دیگر آن پرستاری سر به زیر ناآگاه سالهای قبل 93 نیست .

مانع تراشی توسط خود و سپس تلاش در رفع بخشی از آن مانع استراتژی جالبی است که جناب آقای میرزابیگی در سالهای متمادی برای پرستاری طراحی کرده است و از انتخاب مدیران ناآگاه و ناپخته و بسیار ضعیف در اطراف خود واضح است که از هر گونه آگاهی و اعتراض گریزان است .

از سوی دیگر در تمام طول سالهای 94 تا 98 از تمام ابزارها برای ایجاد حاشیه و سرعت گیر برای نظام پرستاری دریغ نکردند گرچه تمام اتفاقات در حال رخداد حاصل همان تلاشهای سالیان پیش گفت است که در حال بارور شدن است ولی امروزه سیاست ما بر حمایت از اقدامات درست افراد و جلوگیری از هرگنه چالش زایی و بحران سازی است و این انتقادات ولرم نیز در راستای حمایت از این بزرگواران تقدیم جامعه ی پرستاری می گردد باشد که کمترین کمکی به پیشبرد اهداف کرده باشد .

تاریخ بزرگترین و صادقترین قاضی است ....

 

نویسنده : محمود عمیدی
تاریخ ایجاد : 1398/11/07
0